
به گزارش رسانه TheGamer، گزارشها و افشاگریهای اخیر نشان میدهند که برای ساخت این شاهکار مورد انتظار، کارمندان استودیو راکستار گیمز بهای انسانی سنگینی را پرداخت میکنند.
راکستار همین حالا هم به خاطر اخراج ۳۱ کارمندی که سال گذشته تلاش داشتند اتحادیه کارگری تشکیل دهند، زیر تیغ تند انتقادات قرار دارد. اکنون، مصاحبه جدید رسانه گیم دولوپر با سه عضو اتحادیه کارگران بازیسازی راکستار (RWGU) که به دلیل ترس از تلافی، به صورت ناشناس صحبت کردهاند، پرده از رفتارهای ضدکارگری و ساختار ناعادلانه این استودیو برمیدارد.
یکی از بزرگترین چالشهایی که کارمندان راکستار با آن دستوپنجه نرم میکنند، وابستگی شدید دریافتی آنها به پاداشهای متغیری است که کاملا به سلیقه مدیران ارشد بستگی دارد. این ساختار نامشخص، به ابزاری برای فشار روی توسعهدهندگان تبدیل شده تا آنها را به کرانچ (کار اجباری و بیش از حد استاندارد) سوق دهد؛ چرا که همسو نبودن با خواستههای شرکت، مستقیما پاداش سالانه کارمند را ذبح میکند.
یکی از کارمندان در این باره میگوید:
«مشکل اصلی اینجاست که پرداخت پاداش و ارتقای شغلی تماما به تصمیم سلیقهای شرکت بستگی دارد و آنها هیچ وظیفهای برای شفافسازی روند کار خود نمیبینند. وقتی کارمندان حقوق خوب میخواهند و میدانند کوچکترین رفتارشان در طول سال روی این پاداش تأثیر میگذارد، چارهای جز تسلیم شدن در برابر خواستههای مدیران ندارند. تصور کنید یکپنجم حقوق شما بدون هیچ توجیه مشخصی و صرفا بر اساس یک فاکتور ناگهانی، مسدود یا کسر شود؛ چه حسی خواهید داشت؟»
فشارهای کاری شدید در زمان توسعه بازی Red Dead Redemption ۲ هنوز از یادها نرفته است، اما به نظر میرسد این فرهنگ مخرب در راکستار نهتنها از بین نرفته، بلکه به بخشی از هویت قانونی قراردادهای این شرکت تبدیل شده است.
به گفته کارمندان، راکستار بند ویژهای را در قراردادهای استاندارد خود گنجانده که بر اساس آن، قانون محدودیت ساعات کاری (قوانین بریتانیا که کارفرما را از اجبار به کار بیش از ۱۰ ساعت اضافه در هفته منع میکند) عملا دور زده میشود و کارمندان به صورت داوطلبانه حق خود را سلب میکنند!
علاوه بر این، لغو ناگهانی قانون کار از راه دور و اجبار کارمندان به بازگشت تماموقت به دفاتر کاری (که البته شامل حال مدیران ارشد نمیشد)، ضربه روحی و رفاهی دیگری بود که به بدنه تیم توسعه وارد شد.






